Integracja produktowa – czyli wspólne wytwarzanie produktu przez niezależne podmioty, może rodzić pewne problemy1. Nie występują one, gdy obowiązuje jasny podział na głównego wykonawcę – inwestora i podwykonawców (budownictwo). Gorzej, gdy próbujemy rozłożyć ryzyko między tworzących wspólnie produkt rynkowy wykonawców, między którymi brak formalnych więzów.
W tej sytuacji konieczne jest opisanie przedsięwzięcia w umowach dwustronnych. Chcąc ułatwić takie współdziałanie, minimalizując ryzyko związane z brakiem doświadczenia jednej ze stron, dobrze byłoby stworzyć jakieś ogólne ramy prawne. Mogą to być standardy (dobre praktyki, wzorce), lub unormowanie nowego rodzaju struktur (sieciowych). Niniejszy tekst dotyczy takich właśnie struktur.
Czytaj więcej: Struktury gospodarcze dla integracji produktowej przedsiębiorstw
Istnieje prosty sposób naprawy polskiego górnictwa. Słowa „prosty” można w tym wypadku użyć w odniesieniu do koncepcji, ale nie samej realizacji. Realizacja wymaga wiele zaangażowania i determinacji.
Koncepcja naprawy jest oparta o ideę klastrów przemysłowych (Industrial Cluster). Przekonanie, że polityka gospodarcza powinna się opierać na klastrach jest obecnie dość powszeche. UE w swych programach sprzyja budowaniu klastrów. Stworzenie Górnośląskiego Klastra Przemysłowego jest więc możliwe w zgodzie z politykami UE.
Otrzymaliśmy odpowiedź na wysłane do Ministerstwa Gospodarki zapytanie dotyczące polityki klastrowej. Całość dokumentu do przeczytania poniżej.
Po Kongresie Klastrów w Sejmie RP zwróciłem się do trzech ministerstw z prośbą o uzupełnienie informacji na poruszane tam tematy. Jako pierwsze odpowiedziało Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Odpowiedź Ministerstwa znajduje się w repozytorium dokumentów.
Proponozycja polityki klastrowej, która została opracowana w zgodzie z konstytucyjną zasadą społecznej gospodarki rykowej.